"Myślę, że największą tragedią naszego społeczeństwa, naszego narodu, jest śmierć ludzi, którzy się jeszcze nie narodzili: poczętych i nienarodzonych. I nie wiem, czym zapłacimy wobec historii za tę straszliwą zbrodnię. Ale jest rzeczą oczywistą, że to nie może minąć bez konskwencji. Tak jak nie minęły bez konsekwencji straszliwe grzechy naszego narodu w wieku XVIII - zapłaciliśmy za to - tak też nie mogą zniknąć bez konsekwencji grzechy naszego stulecia, które się popełnia tak bezmyślnie
i tak programowo."

Ludzkie słowa nie są wstanie wyrazić ogromnej tragedii towarzyszącej zamordowaniu dziecka nienarodzonego. Tragedia ta została uwidoczniona na jednym z filmów, kiedy to dzieciątko usiłowało się panicznie bronić rączkami i nóżkami przed narzędziem śmierci, w łonie swojej mamy.

Złożone oblicze tragedii aborcji wyraża wizerunek Matki Bożej Dzieci Nienarodzonych
z zamordowanym dzieciątkiem na Jej dłoni. Jest to wymowny obraz ogromnego cierpienia, jakie doznało dziecko w wyniku tego morderstwa. Jego pięć ran, na podobieństwo naszego Zbawiciela, oraz łzy spływające po obliczu Najświętszej Matki i Aniołka dziecka wyrażają smutek, żal i ból.
Matka Boża smuci się z powodu śmierci wszystkich dzieci nienarodzonych, które zmarły w wyniku aborcji, poronienia i w innych okolicznościach.

Obraz ten rozbudza jednak ogromną nadzieję. Tą nadzieją jest Matczyna opieka nad każdym
dzieciątkiem podczas jego drogi krzyżowej i po śmierci. Opieka dana dziecku, któremu nie dane było ujrzeć światła dnia i oblicza własnej matki. Pełne promieni i miłości Niepokalane Serce Maryi, widoczne na obrazie, rozbudza nadzieję na wspólne spotkanie w przyszłości. Nadzieja zaś jest cnotą chrzescijańską i symbolem zwycięstwa nad złem.

Tragedia aborcji wzywa wszystkich ludzi dobrej woli do nadzwyczajnej czujności, by przez modlitwę
i konktretne działania powstrzymać świat od przyśpieszonej samozagłady ludzkości, polegajacej na ludobójstwie dzieci nienarodzonych.